KOLEKCJA MAZUR KOMPLET

Przydomowa oczyszczalnia ścieków jest urządzeniem, które oczyszcza ścieki i pozwala na odprowadzenie ich w stanie oczyszczonym do gruntu. Przydomowa oczyszczalnia ścieków ma zastosowanie we wszelkiego rodzaju obiektach produkujących ścieki bytowe: dom jednorodzinny, szkoła, hotel, zajazd, stacja benzynowa, biurowiec, supermarket.

1500 Mazur Komplet

 Oczyszczalnia 1500 Mazur Komplet przeznaczona jest dla osób które mieszkają na działce:

• o niskiej przepuszczalności wody;
• wysokim poziomem wód gruntowych;
• i na której mieszkają 3 osoby na stałe.

Oczyszczalnie ścieków ze złożem filtracyjnym o przepływie poziomym znajdują zastosowanie przy gruncie nieprzepuszczalnym i wyższym poziomie wód gruntowych.
Złoże filtracyjne o przepływie poziomym stanowi układ podziemnych rur (rozsączających i zbierających) ułożonych prostopadle do kierunku przepływów ścieków. Między rurami ułożone są warstwy żwiru o różnych frakcjach, gdzie następuje właściwe doczyszczanie ścieków. Odbiornikiem oczyszczonych ścieków jest ciek wodny (rzeka, rów melioracyjny, oczko wodne) lub studnia chłonna.
Na powierzchni złoża filtracyjnego poziomego można posadzić roślinność bagienną nr. trzcinę (oczyszczalnia hydrobotaniczna). Takie rozwiązanie zapewnia lepsze napowietrzanie złoża przez system korzeniowy i zapobiega kolmatacji złoża.

 

 

 

2000 Mazur Komplet

Oczyszczalnia 2000 Mazur Komplet przeznaczona jest dla działki, na której mieszka od 3 do 5 osób na stałe.

 

 

 

3000 Mazur Komplet

Oczyszczalnia 3000 Mazur Komplet przeznaczona jest dla działki, na której mieszka od 5 do 7 osób na stałe.

 

 

 

OPIS WYBRANYCH ELEMENTÓW SKŁADOWYCH

Osadnik gnilny

Osadnik gnilny jest podstawowym urządzeniem stosowanym w przydomowych oczyszczalniach ścieków. W osadniku zachodzą procesy sedymentacji osadów i flotacji zanieczyszczeń zawartych w ściekach. Substancje lekkie głównie tłuszcze unoszą się na powierzchni terenu tworząc tzw. kożuch. W procesie biologicznym następuje fermentacja beztlenowa. Pojemność osadnika gnilnego wynika z czasu sedymentacji zanieczyszczeń zawartych w ściekach (2 - 4 h) oraz niezbędnego czasu fermentacji osadu (minimum 180 dni) gromadzącego się na dnie osadnika.
Osadniki produkowane są z wysoko zagęszczonego polietylenu z osłoną ultrafioletową. Jajowaty kształt czyni urządzenia wytrzymałymi i odpornymi na uszkodzenia mechaniczne. Osadnik wyposażony jest w specjalnie skonstruowany wlot, który w czasie dopływu ścieków nie powoduje turbulencji i zmącenia warstwy osadów.
Zarówno wlot, jak i wylot ścieków wyposażony jest w uszczelki gumowe Ø 100 – 110 mm o dużej elastyczności, które zapewniają szczelność konstrukcji. Uszczelki przeznaczone są do wprowadzania przewodów kanalizacyjnych PCV 110. Wewnątrz osadnika od strony wylotu znajduje się kosz z wkładem filtracyjnym, którego zadaniem jest ochrona drenażu przed zanieczyszczeniem zawiesinami.
 

Wentylacja osadnika gnilnego

Procesy fermentacji beztlenowej zachodzące wewnątrz osadnika są źródłem gazów takich jak: siarkowodór, metan, dwutlenek węgla, które muszą być odprowadzane z przestrzeni powietrznej zawartej pomiędzy poziomem ścieków, a sklepieniem osadnika. Wystarczającym rozwiązaniem jest komin odpowietrzający domowe urządzenia sanitarne, pod warunkiem, że jest on wyprowadzony ponad dach budynku.
W przypadku gdy nie ma wykonanego odpowietrzenia domowych urządzeń sanitarnych należy wyprowadzić instalację wentylacyjną ponad dach budynku (minimum 60 cm powyżej krawędzi najwyższego okna).

Drenaż rozsączający

Drenaż rozsączający stanowi układ podziemnych perforowanych drenów wprowadzających oczyszczone ścieki do gruntu w celu dalszego ich biologicznego oczyszczania. Ścieki infiltrujące przez porowaty grunt są oczyszczane w wyniku zachodzących procesów fizycznych, biologicznych i chemicznych. Adsorpcja zanieczyszczeń na powierzchni cząstek gruntu powoduje intensywny rozwój mikroorganizmów tworzących tzw. błonę biologiczną. Mikroorganizmy te powodują rozkład zanieczyszczeń organicznych w stałe i gazowe produkty nieorganiczne oraz w masę komórkową. Jednocześnie w gruncie zachodzą chemiczne reakcje strącania zanieczyszczeń nieorganicznych, które w zależności od warunków panujących w gruncie mogą być gromadzone lub wymywane. W praktyce przyjmuje się 15 m bieżących drenu na 1 mieszkańca. Drenaż rozsączający może być stosowany wówczas, gdy ilość ścieków wstępnie oczyszczonych mechanicznie nie przekracza 5 m³/d i jeżeli zwierciadło wody podziemnej znajduje się nie płycej niż 1,5 m poniżej poziomu ułożenia drenów.
Układ drenażowy składa się ze studzienki rozdzielczej i rur drenażowych zamontowanych w rowach zakończonych wywiewkami wentylacyjnymi. Zadaniem studzienki rozdzielczej jest równomierny rozdział ścieków po osadniku gnilnym na poszczególne ciągi rozsączające. Na dnie wykopu należy ułożyć warstwę grysu kwarcowego o granulacji 16 - 32 mm. Grubość warstwy grysu powinna wynosić ok. 0,35 m. Wyżej należy zamontować rury drenażowe PCV 110, które powinno się obsypać grysem do całkowitego ich przykrycia. Następnie obsypane grysem rury drenażowe należy przykryć geowłókniną, która ma za zadanie zabezpieczyć pole drenażowe przed zamuleniem.